In Nederland komt de discussie over euthanasie pas laat op gang, maar binnen de kortste keren zijn we andere landen ver vooruit. In de vijftiger en zestiger jaren spreken artsen nauwelijks met hun patiënten over het naderende levenseinde, maar ze verrichten wel degelijk handelingen om de dood te bespoedigen. Om het taboe bespreekbaar te maken komt in de jaren zeventig de euthanasiebeweging op gang. Ook de protestantse kerken doen van zich spreken met rapporten die euthanasie niet zondermeer afwijzen.

In de loop van de jaren tachtig komt de nadruk steeds meer te liggen op zelfbeschikking, waarbij de patiënt centraal staat en niet de arts. Het principiële debat is dan min of meer beslecht, het gaat nu vooral om regulering en toetsbaarheid om misbruik te voorkomen. In 1994 zendt de IKON de film Dood op verzoek uit die in binnen- en buitenland veel los maakt. Toch zal het nog tot 2001 duren voordat de wet er is.

LUX blikt terug en vooruit met betrokkenen, onder wie de huisarts uit Dood op verzoek, Wilfred van Oijen en Anne-Mei The, schrijver van het boek Verlossers naast God, over de ontstaansgeschiedenis van de euthanasiewetgeving.

Dit is de eerste aflevering van de serie Op sterven na dood.

In deze uitzending komen de volgende mensen aan het woord:

Anne-Mei The is wetenschapper (met een achtergrond als antropologe en juriste). Ze heeft meerdere boeken over euthanasie en het levenseinde geschreven, waaronder het geruchtmakende In de wachtkamer van de dood. In het kader van onderzoek werkte ze langdurig in zorginstellingen. Vorig jaar schreef ze Verlossers naast God, waarvoor ze oude artsen interviewde over hun ervaringen met euthanasie. Ze is bezig met het opzetten van de Martha Flora Huizen, verpleeghuizen speciaal voor mensen met een dementie.

Cor Spreeuwenberg was huisarts en ging zich later als hoogleraar en bestuurder bezig houden met zorg aan chronisch zieken. Ook is hij lange tijd hoofdredacteur van het artsenvakblad Medisch Contact geweest. Spreeuwenberg kwam er al in de jaren '70 openlijk voor uit aan euthanasie te doen en promoveerde in 1981 op de omgang van artsen met euthanasie. Hij speelde een belangrijke rol in de commissie over euthanasie van de artsenorganisatie KNMG die in 1984 een verrassend positief standpunt bepaalde, wat een belangrijke doorbraak voor de acceptatie van euthanasie in Nederland betekende. Ook zette hij zich in voor de bespreekbaarheid en acceptatie van euthanasie binnen de kerken.

Pieter Admiraal was vanaf 1963 tot zijn pensionering in 1994 anesthesist in het ziekenhuis van Delft. Eind jaren '60 had hij al een euthanasiepraktijk ontwikkeld waarin ander personeel van het ziekenhuis, waaronder de paters, meedeed in het beslissingproces. In 1977 schreef hij een handleiding waarin hij beschreef welke medicijnen een arts kan gebruiken voor euthanasie. Dit werd als brochure door de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie in 1980 aan alle huisartsen en apothekers in Nederland opgestuurd. Admiraal is in het buitenland één van de gezichten van de Nederlandse euthanasiepraktijk. In 1985 werd hij vervolgd in een rechtzaak waarin hij uiteindelijk vrijgesproken werd. Tot op de dag van vandaag strijdt hij met zijn stichting Wetenschappelijk Onderzoek naar Zorgvuldige Zelfdoding voor het zelfbeschikkingsrecht van mensen over hun eigen levenseinde.

Wilfred van Oijen was lange tijd huisarts in Amsterdam. In 1994 was hij te zien in de internationaal geruchtmakende IKON documentaire Dood op verzoek. Onlangs is hij met pensioen gegaan. Zijn praktijk, die Van Oijen van zijn vader geërfd had, wordt voortgezet door zijn dochter.

Wilt u naar aanleiding van deze uitzending verder praten over uw eigen ervaringen of vragen, dan kunt u contact opnemen met het IKON Pastoraat.

Van de serie Op sterven na dood is een DVD gemaakt. Om deze te bestellen maakt u 15 euro over op 606.000 ten name van de IKON in Hilversum, o.v.v. LUX Levenseinde en uw volledige adres. Vanuit het buitenland hebt u de volgende codes nodig bij uw overschrijving: IBAN NL64PSTB 0000 606000 BIC PSTBNL21.


Bekijk hier de promo van deze aflevering:

Reacties

Er zijn 3 reactie(s)

Naam: van herk Belangenverstrengeling en geld = euthanasie. In een land, Nederland, waar door egoisme en kapitalisme (lees industrie en farma) de mens niet meer belangrijk is, medische missers elke dag voorkomen, zwijgplicht heerst, bewust foute medische dossiers worden gemaakt, waar complementaire zorg officieel niet bestaat met onnodige invaliditeit als gevolg, waar vaccins op mensen wordt getest enz.enz, waar tuchtcolleges corrupt zijn, waar officieren van justitie hun werk niet doen volgens de wet, waar artsen in de politiek bij (willen) dienen,komt euthanasie de foute reguliere artsen wel uit ! Kortom: mensenrechten worden volop geschonden. Ik heb alle respect voor Sophie HANKES die dit vuil bewerkt (zie sin-nlpuntorg). Lafheid dient gestraft te worden. Vroeg of laat. Dit heeft NIETS met religie te maken; alleen met kennis, bewustzijn van het leven houden en respect. Diegene die hierboven een korte reactie heeft geschreven, weet dit heel goed. Google legt inderdaad ALLES bloot; het enige voordeel van deze gigant.

Naam: Hans Aeijelts Averink SCEN arts Euthanasiewet voldoet Indien U mijn artikel in de Volkskrant hebt gelezen is dit wellicht een discussie waard (Google op Aeijelts Averink en Volkskrant)

Naam: A.J. (Ton) Postmes, oud-jeugdarts drs. De inleiding " Nederland komt de discussie over euthanasie pas laat op gang, maar binnen de kortste keren zijn we andere landen ver vooruit." maakt duidelijk dat de belichting pro euthanasie zal zijn. Dat dit zover zou gaan dat direct daarna gezegd wordt: "Om het taboe bespreekbaar te maken... " wijst op ver gaande eenzijdigheid en helaas daarop gebaseerde minachting voor het gezond menselijk aanvoelen en de wijsheid van grote denkers, artsen en heiligen. (Deze opstelling past het IKON niet). "Gij zult niet doden" is meer dan een op te ruimen taboe. De betekenis van het leven, inclusief vreugde, verdriet en sterven, overstijgt ons beleven en denken. Deze uitzending gaat geruisloos (en m.i. lichtzinnig) voorbij aan de inzichten van Hioocrates, en Socrates en de ervaringen van bijv. Kübler Ross, de hospices en moeder Theresa. De komende uitzendingen maken dit hopelijk goed. Misschien moet ik duidelijker zijn. Een arts ziet soms geen andere mogelijkheid dan het leven te bekorten om het lijden te bekorten, maar dan moet hij anderen te hulp roepen. specialisten op medisch gebied, of in het uitvoeren van het spreekwoord "gedeelde smart is halve smart, gedeelde vreugd is dubbele vreugd". Gesteld dat gedeelde smart en dubbele vreugd bij een patiënt door niemand te realiseren zou zijn, dan nog is niet bewezen dat we een mens mogen doden op zijn dringend verzoek. Om diverse redenen is dat mensonterend. Nogmaals hopelijk wordt die kant binnenkort goed belicht.

U kunt hier reageren op de uitzending. Uw reactie verschijnt direct online. Naam E-mail Uw emailadres wordt NIET gepubliceerd Titel   Reactie   Spelregels: 1. toon respect voor andermans mening 2. de reactie moet betrekking hebben op de inhoud van de uitzending 3. reageer met korte bondige teksten 4. racistische teksten of ander haatzaaiend materiaal wordt verwijderd. 5. speel niet op de man Verificatie code     Type bovenstaande verificatie code (Code is NIET hoofdlettergevoelig)