Op 10 december 2008 bestaat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens 60 jaar. Emeritus hoogleraar Internationaal Recht Theo van Boven (1934) werkte o.a. als rapporteur martelingen bij de Verenigde Naties en hij wordt nog steeds internationaal gezien als een autoriteit op het gebied van de mensenrechten.

‘Mr. Human Rights’ komt uit een orthodox hervormd gezin, is nog steeds kerkelijk meelevend maar herkent zich niet in het rotsvaste geloof van zijn ouders. Van Boven is ervan overtuigd dat God bestaat maar ziet God niet als persoon. Hij hecht zeker aan liturgie en merkt dat de zegen die hij aan het eind van een kerkdienst meekrijgt hem nog steeds draagt en warm maakt.

Ondanks de nederlagen die de Verenigde Naties hebben geleden is van
Boven niet cynisch geworden. Het werk voor mensenrechten heeft een lange adem nodig. Als hij vertelt over één van zijn rapporten dat na 16 jaar aan de orde komt in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zegt Van Boven: 'je moet soms wel geduld hebben!'. Ook al zijn wij in Nederland op het gebied van mensenrechten een bevoorrecht land, toch is Van Boven van mening dat zolang hier kinderen mishandeld worden en vreemdelingen gecriminaliseerd we geen enkele reden hebben om zelfgenoegzaam achterover te leunen.

Samen met presentatrice Annemiek Schrijver mijmert Van Boven op het Vermoedeneiland over het goede en het kwade in de mens, over wat we na 60 jaar zijn opgeschoten met de mensenrechten en wat God daar mee te maken heeft… of niet.

Presentatie: Annemiek Schrijver; redactie: Boukje Grashuis, Martje van der Heijden, Ella Weisbrod; productie: Yvonne Clement; regie: Han Budding; eindredactie: Ida Overdijk