Bekijk hier de promo van deze aflevering



In de Week van de Compassie is in Het Vermoeden Mario Coolen te gast. Coolen (Nuenen, 1944) studeerde theologie in Nijmegen. De beroemde theoloog Edward Schillebeeckx wees hem erop hoe in de levenservaring van mensen de sporen van God te ontdekken zijn. Na zijn studie vertrok Coolen naar Guatemala om een bijdrage te leveren aan bewustwording en bevrijding van de onderdrukte Maya-bevolking. Acht jaar was hij in dienst van het bisdom Escuintla, terwijl het land werd geteisterd door de vuile oorlog. Die kostte ook vier van Mario’s collega’s en talloze vrienden het leven. Coolen: “Zo sterft Jezus telkens weer opnieuw. Maar zijn lichaam kon worden gebalsemd en begraven. Het ergste is, als je niet eens weet waar het kruis stond.”
In 1980 keerde hij terug naar Nederland om zich samen met Rigoberta Menchú (de Maya-vrouw die in 1992 de Nobelprijs voor de Vrede zou ontvangen) te wijden aan het werk van internationale solidariteit met Guatemala. “Het kwaad,” zegt hij, “is geen anonieme kracht, maar ligt in de onzorgvuldigheid van ons allemaal.”
Vanaf midden jaren negentig is Coolen verbonden aan de Interkerkelijke Ontwikkelingsorganisatie Solidaridad.
Al jong werd Mario Coolen geraakt door de Frans/Algerijnse schrijver Albert Camus, omdat deze “het geloof de lading geeft van Matteüs 25: ‘Ik was ziek, en jullie bezochten mij.’” Hij schreef over hem zijn afstudeerscriptie. Als zijn ‘heilige tekst’ koos hij een citaat uit De Pest. De arts en de kapelaan verlaten het door de pest geplaagde Oran niet: Het werd Coolen’s thema: “Ga je leven met de rug naar Oran, of blijf je daar waar de klappen vallen?”